Maria Goniewicz

słuchaw­ka prysznicowa

wie o mnie więcej

niż kto­kol­wiek inny

słucha pokornie

spo­wiadam się jej codziennie

choć już daw­no stra­ciłam wiarę

grzeszysz w mo­jej głowie

spłukuję wszys­tkie nie­czys­te myśli

zmy­wam z siebie śla­dy twoich ust

wy­cieram skru­pulat­nie krop­le wstydu

mogę już wyjść do ludzi

bo na ludzi nig­dy nie wyjdę 

-

zostań kiedyś na noc
bądź powodem niewyspania
scałuję z ciebie smutek
wgryzę najdelikatniej miłość 
na dobry sen
wymruczę ci tęsknotę
(wróć)

-

poz­ba­wiam się wspomnień
wy­pieram je
zapieram
spieram
wszel­ki­mi możli­wymi che­mika­liami 
nieudol­nie niszczę
jes­teś niewywabialny 

-

nie na gardło 
noże
bardziej boli
to jedno
najcichsze
niewypowiedziane

-

nie wiem 
co ci powiedzieć
byłaś cholernie czarująca
jednak
czar pozostał
wyłącznie w postaci
rozczarowania

-

jutro zostaje odwołane
masz tylko to
co jest teraz
i spójrz
rozejrzyj się
czy tak od zawsze
wyobrażałeś sobie 
szczęście
jeżeli 
nie zbierają ci się 
łzy do oczu
czy
przekleństwa na języku
uwierz że
zazdroszczę