Halina Poświatowska

to bezsilność uszminkowała świat

do fotografii

śnieg upudrował kiełki konwalii

i drzewa mają wygięte rzęsy

prześwietlone okrągłym księżycem

- świat jest taki ładny -

na ulicy

długi cień latarni

wplątał się w deski płotu

milczącego podłużnie

w bramie - na przekór

skrzypiącym krokom

kwitną pocałunki

słyszysz - dzwonią

jak drzemiące główki konwalii

- świat jest taki ładny -

po drugiej stronie

zamkniętych okien

-

nie wypełniony tobą

mój pokój się nie kończy

nie ma ścian

ani okien

mój niepokój o ciebie

ogromnieje

czcionkami maszyny śledzę

urwany rytm twoich kroków

i jestem bezsilna

i nie umiem ani pisać

ani kochać